Dit vind ik een mooie uitspraak.
Ik lees berichten van de afgelopen week van enkelen onder ons die zijn gezwicht.
Het zat er vaak dichtbij dat ik ook "eentje" zou gaan roken.
Waarom ik tot nu toe niet ben gezwicht? Ik vrees dat het antwoord niet heel mooi is.
Ik zou moeten zeggen : ik ben gestopt en rook nooit meer!
De waarheid is echter (ben ik net achtergekomen hoor) dat iets in mij denkt........ooit
wel weer eens.
En het dus meer uitstellen van het roken is dan stoppen.
Ik schrok wel even van mijn besef over mijn denk/stopproces.
Aan de andere kant dacht ik aan deze spreuk:
Geluk is een richting, geen punt.
Mijn punt is te stoppen, tot nu toe gaat het goed, wat maakt het dan uit wat ik denk?
Zolang ik maar niet rook!
Misschien is het de angst die spreekt.
Want het is heel mooi hoe eerlijk mensen toegeven dat ze even van het paard gevalllen
zijn.
Maar dan komt bij mij ook de angst..........
Straks ga ik ook weer.....
En bij mij is dan de angst dat ik gelijk weer op een pakje per dag kom.
Terwijl velen meteen de draad weer oppakken. (Chapeau! Zet hem op.)
Angst is een slechte raadgever maar als verslaafde merk ik dat ik dus heel veel angst
heb.
Deze weerhoudt mij echter wel om te gaan roken.
Ik hoop over een tijd zover te zijn dat ik de behoefte kwijtraak en ook de angst.
Want ondanks dat ik mij soms niet super voel de afgelopen weken ben ik zo
verschrikkelijk blij dat ik gestopt ben.
18 reacties
